– Woont u in Maassluis of Maasland ? Kom dan met de fiets of lopend, er is maar beperkte parkeerruimte.

– De kerk gaat rond 18.45 uur open. Ook wij kunnen niet inschatten hoe druk het zal worden.
Wellicht is het verstandig om op tijd te komen.

– Wij zouden het fijn vinden als iedereen een witte bloem (zonder cellofaan er om heen) meeneemt.
Deze bloemen worden dan op het podium naast de foto’s van Petra en Gary gelegd.

–Tijdens deze herdenking zullen we met u stil staan bij het leven van Petra en Gary.We verwachten dat deze herdenking ongeveer anderhalf uur zal duren.

We vinden het fijn als ook u aanwezig bent bij deze herdenking.

************************************************************************************

In alles is deze tragedie anders dan welke dan ook. Het is een ramp, niet alleen voor ons als direct nabestaanden maar ook voor u, voor iedereen. We merken dat niet alleen in de steunbetuigingen maar vooral ook in het verdriet dat er bij zoveel mensen heerst. Het is overweldigend om te ervaren dat het verlies van Petra en Gary zo veel mensen tot in het bot heeft geraakt.

Dit is een bijzondere situatie. Er zijn uitzonderlijk veel mensen die Petra en Gary willen herdenken en we willen dit dan ook op een bijzondere manier invullen. Daarnaast is er op dit moment helaas nog niets bekend over de identificatie van Petra en Gary en hoe lang dit nog kan duren.Op dit moment heerst bij ons allemaal sterk de behoefte om hen te herdenken.

Met de gehele familie is besloten om op donderdagavond 4 september een herdenkingsdienst te organiseren.
Verdere details kunt u hier binnenkort lezen. Op deze avond willen wij, samen met u, Petra en Gary herdenken.

Bij deze herdenkingsdienst zullen wij stil staan bij de bijzondere plek die Petra en Gary in het leven van ons allemaal hebben gehad. Wij zullen samen met u luisteren naar muziek die hen heeft geraakt en foto’s bekijken zoals wij allemaal Petra en Gary ons het liefst herinneren . Heeft u vragen of opmerkingen over de dienst dan kunt u zich richten tot Arno de Winter, zijn contactgegevens staan onderaan dit bericht.

Daarnaast hebben wij er als familie voor gekozen om, indien het moment daar is, Petra en Gary in kleine besloten kring te begraven. Het kan zijn dat dit zelfs al voor de herdenkingsdienst heeft plaatsgevonden. We hopen het maar, wij willen Petra en Gary graag dicht bij ons.

Contactgegevens Arno de Winter:

Uitvaartverzorging Rijkeboer & de Winter
Arno de Winter
Prinses Julianaplantsoen 8
3143 LE Maassluis
010-5923078
info@rijkeboerendewinter.nl

Zoals al 53 jaar lang wilden we vandaag voor je zingen. Want vandaag zou je 53 geworden zijn.

Wat hadden we graag je voicemail ingesproken,die je dan na terugkomst van een dag op Borneo had afgeluisterd.

Wat hadden we graag je een app gestuurd met felicitaties. Wat hadden we dan voor leuke en gekke foto’s van je teruggekregen dat je , met Gary op een een of ander terras, met nieuwe vrienden een borrel nam.Slingers om je nek, feesthoedje op.

Wat hadden we graag een van je reisverslagen geopend waarin je heel uitgebreid vertelde wat je vandaag beleefd had, dat je door de hele bus met reisgenoten was toegezongen, dat Gary vanochtend al heel vroeg een slinger had opgehangen in jullie kamer, dat er door een reisgenoot een taart met kaarsjes was geregeld, dat je verbaasd was dat hij dat wist maar dat je “vergeten” was dat je gisteren wel tussen neus en lippen door had verteld dat morgen de grote dag was.

Wat hadden we graag s avonds op je geproost, en gezegd : Peet, je hebt het toch super voor elkaar.Als moeder doe je het hartstikke goed,je hebt de boel weer lekker op de rit, Gary gaat super en wie kan nou als alleenstaande moeder zeggen dat ze haar verjaardag viert in een tropisch land met haar zoon ?

Wat hadden we graag……
Wat hadden we graag……

Peet, wij proosten op je !

Ik ben op de hoogte van de beperkte hoeveelheid bruikbaar DNA materiaal wat er nu nog is. Dat is nog maar heel weinig. Dat er dan toch nog een identificatie heeft kunnen plaatsvinden geeft aan dat het toch nog steeds mogelijk is.

We blijven daarom hoop houden, ook al is het een hele beproeving.

17 juli 2014………………………………………17 januari 2015

Het voelt als gisteren, terwijl ik weet dat het niet zo is. We zijn nog net zover als toen, terwijl ik weet dat het niet zo is. Ze zeggen dat de pijn minder wordt, terwijl ik merk dat dat niet zo is. Ze zeggen dat het slijt, terwijl ik merk dat het niet zo is.

Iedereen heeft wel van die momenten. Ook al is het heel lang geleden. Je weet precies hoe je je voelde, wat je rook, welke geluiden je op de achtergrond hoorde, wie bij er was en wat er stap voor stap, seconde voor seconde gebeurde. Je zintuigen zijn extra scherp,deze gebeurtenis is zo bepalend.

Zo ook 17 juli 2014, vandaag exact een half jaar geleden. Het eerste appje om 16.29 van een vriend had ik gemist (is Petra nog thuis??) maar vanaf het moment dat mijn collega aangaf dat er een vliegtuig was neergestort in de Oekraïne weet ik nog alles wat er gebeurde. Als een zeer slechte film schiet dit eerste uur wekelijks aan mij voorbij. Het daarbij behorende gevoel is echt vreselijk, je maag raakt gelijk van streek.

De donkere wolken die boven ons samen pakten op die dag hangen nog steeds boven ons. We zijn nog niets verder. Petra werd eind augustus geïdentificeerd en nooit, nooit hebben wij er bij stil gestaan dat dit bij Gary zo lang zou gaan duren of helemaal niet zou gaan lukken. Deze week is bekend geworden dat er weer een identificatie was. Nog slechts 3 te gaan. Alleen, waarom zit Gary daar verdomme nou bij? Waarom?

Met moeder Ida gaat het redelijk goed. De wond heelt heel langzaam en de vooruitzichten zijn goed maar traag.
Het bot wil niet snel helen en we hopen maar dat de eerstvolgende scan van haar voet verbetering zal laten zien. Ook zij is inmiddels bijna 5 maanden van huis en heeft het ook niet makkelijk.

2015 begon niet lekker. Door het twee-jaarlijkse bevolkingsonderzoek kwam bij Ans, de moeder van Anja naar voren dat er een tumor in haar borst zat. Afgelopen donderdag is zij geopereerd, de resultaten hiervan horen we binnen 2 weken. We hopen dat chemo en bestraling haar zo veel mogelijk bespaard kan blijven, maar wat nodig is is nodig. Ze houdt zich enorm sterk!

Inmiddels zijn we ook begonnen met het leeghalen van het huis van Petra en Gary. Een enorme klus. Niet alleen vanwege het vele werk maar voornamelijk vanwege de gevoelens die daar vrij komen. Normaal duurt het opruimen van een kastje een half uur, nu 3 uur. Bij alles wat je ziet, bij alles wat je beetpakt gaan er herinneringen door je hoofd. Afschuwelijk maar dit moeten we toch echt zelf doen.

En alle persoonlijke dingen even door je eigen handen zodat je zeker weet dat wanneer je het weggooit dat je er geen spijt van krijgt. Weg is weg en zo definitief en alles is al zo definitief……
Veel mensen hebben aangeboden om te helpen, op een later moment zal ik daar zeker gebruik van maken, de eerste selectie moeten we echt zelf doen.

Ik wil nog even iedereen bedanken en stil staan bij iedereen die ons gezin steun geeft, geduld met ons heeft en begrip heeft voor onze soms wat matte of afwachtende reactie. Het lijkt zo vanzelfsprekend. Echter voor ons is het gisteren gebeurd en is er geen minuut dat het ons niet bezig houdt, voor een buitenstaander is het een half jaar geleden en… het leven gaat door, toch ?

Ik hoop dat dit de laatste keer is dat ik schrijf zonder dat ik met nieuws over Gary kom. Het is nu wel tijd!!

Donderdag 11 december-2014: Op het moment hebben we het allemaal best moeilijk. Het is gewoon niet voor te stellen hoe moeilijk het is dat we nog dagelijks door het worden bezig gehouden met: Het nieuws van wrakstukken die onderweg zijn en aankomen, autoriteiten die bezig zijn met de schuldvraag, de vraag waarom nog niet alle papieren zijn ingevuld die Malasian Airways heeft verstrekt voor de begrafeniskosten, of we al bij de notaris zijn geweest voor een verklaring van erfrecht omdat we dan de op de rampplek gevonden voorwerpen als “erfgenamen” in ontvangst mogen nemen, of we ons al hebben ingeschreven bij de belangenvereniging MH17, of alle documenten voor de schade al zijn ingeleverd bij Malasian Airways, waarom de rekening van PH van Langeveld van 4 euro 38 van haar creditcard nog niet betaald is, of we….hebben jullie….is dit al geregeld….zijn deze formulieren al…. (en zo kan ik er nog 500 bedenken, maar daar willen we helemaal niet mee bezig zijn!!)

………….en weer is het bekend geworden dat er met de laatste lichaamsdelen 2 identificaties zijn verricht. Ik ben echt oprecht blij voor de nabestaanden. Ik weet wat ze doormaken, het is om gek van te worden. Ik ben ook (gepast) jaloers op hen, wij willen ook zo graag wat horen. Er zijn nog 4 slachtoffers niet geidentificeerd.
Allemaal Nederlanders.

Als er iemand of iets daarboven aanwezig is: Alstublieft, denk ook aan Gary.
We willen zo graag verder, en dat kunnen we nu niet…….

Woensdag 12 november 2014: Maandag was de nationale herdenking in de Rai in Amsterdam. Het was een zeer mooie en prachtig georganiseerde herdenking.

Heeft u het niet op tv gezien dan kunt u hier terugblikken :

Het was eervol en ook emotioneel. We merkten dat, toen we zelf op 4 september de herdenking in Maassluis organiseerden we veel bezig waren met de organisatie hiervan, het moest goed verlopen en het voelde daarom ook als een zware verantwoording.

Hier konden we zo plaatsnemen. Alles was georganiseerd en nieuw voor ons. Het gaf alle ruimte dus om de gedachten te laten afdwalen naar de reden waarom we daar waren. De lading was emotioneel. Bijna 2000 mensen die gezamenlijk rouwen om hun geliefden. Voor ons was het heel mooi maar erg emotioneel.

Ook hebben we nog met enkele andere nabestaanden gesproken. Begrijpelijk dat veel van hen dit als een afsluiting zien. Velen hebben allang, sommigen al bijna 3 maanden geleden een begrafenis gehad. Voor ons en voor nabestaanden van nog 7 andere Nederlandse slachtoffers die nog niet geïdentificeerd zijn ligt het volledig anders zoals u zult begrijpen.

Ook nu willen we weer iedereen bedanken voor de lieve berichten, telefoontjes, kaarten en bloemen van mensen die ons op deze dag wilden steunen. Het doet ons goed.

Helaas kon moeder Ida er niet bij zijn, zij heeft in het ziekenhuis in een aparte kamer de uitzending gevolgd.
Zo was ze er toch bij.

Vanmiddag hebben we haar weer van het ziekenhuis naar het revalidatiecentrum de Marnix in Vlaardingen gebracht. De pomp zit nog aan haar voet, aan revalideren is ze nog niet toe maar ze zit wel in een veel rustigere omgeving waar ze hopelijk snel aan herstel kan werken. Ze zal nog 1 of 2 keer per week naar het ziekenhuis terug moeten maar ze was het ziekenhuis helemaal zat. Ze kan uw steun van kaarten/belletjes en bezoekjes dan ook goed gebruiken.

Woensdag 12 november 2014: We zijn weer een paar weken verder en er is weer een hoop gebeurd. Nadat we werden geconfronteerd met het nieuws dat er van Gary niets was om een identificatie mee te maken hebben we een paar dagen nodig gehad om dit te verwerken. We hebben met de rest van de familie afspraken gemaakt om te bespreken hoe nu verder. Het was vreselijk nieuws, maar gaf ook rust. Hoe rot het nieuws ook was, we konden wel verder.

Op vrijdag 31 oktober werden we gebeld met het nieuws wat inmiddels op internet ook circuleerde : Er werd weer gezocht naar lichaamsdelen ( en gelukkig ook gevonden). Natuurlijk zouden we heel blij zijn als er iets van Gary bij zit.Niets liever willen we dit. De locatie waar is gezocht is een locatie waar ze nog niet geweest zijn, waar het compartiment ligt welke is uitgebrand en waar de ( zoals ik inmiddels heb begrepen) de meeste slachtoffers zaten die nog niet zijn geïdentificeerd.Gary zat niet niet, maar het is natuurlijk mogelijk dat hij op het moment van het ongeluk niet op zijn plaats zat, maar zijn benen aan het strekken was.Hoe dan ook, we gaan weer in de tenenkrommende wachtstand. Wachten. Wachten…

Afgelopen zaterdag zijn er in Eindhoven met het inmiddels bekende ( prachtige en waardige) protocol 5 kisten met stoffelijke overschotten naar Nederland gekomen.Vandaag hoorde ik op het nieuws dat er gisteren ( maandag) op een andere plek weer was gezocht en gevonden. Hoe blij we ook zijn, toch wringt bij ons de gedachte …waarom nu wel ? Waarom niet 3 maanden geleden? Is eerder wel alles uit de kast gehaald ? We kunnen alleen maar vanaf de zijlijn alles meemaken en ondergaan.Meer niet.We blijven dus wachten.

Dinsdag 27 oktober 2014: Zoals iedereen begrijpt is er in deze situatie niets als goed nieuws te bestempelen, maar als Gary geïdentificeerd wordt zou dat wel zo voelen. Helaas, de hele gifbeker in dit drama moet worden leeggedronken. Onze toegewezen familierechercheurs kwamen ons zeer slecht nieuws brengen. Van alles wat destijds uit de Oekraïne is gekomen zit niets, maar dan ook helemaal niets wat gebruikt kan worden voor een identificatie van Gary. Concreet, Gary kan niet worden geïdentificeerde. U begrijpt dat dit slechte nieuws heel hard bij ons aankwam. Natuurlijk, in je achterhoofd houdt je er rekening mee, zeker naarmate de tijd vordert. Maar we verdrongen het. Het zal toch niet, we hebben toch wel genoeg ellende gehad……

Hoe het nu verder gaat zullen we met elkaar bespreken.Ook hier is geen draaiboek voor.

Tot overmaat van ramp is ook moeder Ida weer opgenomen en heeft gisteravond weer een operatie ondergaan. De wonden aan haar been waren zo ontstoken dat ze van het revalidatiecentrum maandagochtend met Anja in een rolstoelbus naar het Erasmus MC waar direct onderzoeken plaatsvonden. Dit heeft ertoe geleid dat er op maandagavond weer een operatie heeft plaatsgevonden. Haar kamer in het revalidatiecentrum gaan we weer leeghalen en hopen er maar op dat ze na herstel in het ziekenhuis weer terecht kan. Allemaal heel triest voor haar.

Zondag 5 Oktober 2104: Het is een hele tijd geleden dat ik een stukje heb geschreven. De reden laat zich raden, er is nog geen nieuws over Gary. Het duurt lang, erg lang. Enkele keren per week worden we geïnformeerd over de identificaties en dan met name of er nieuws voor ons is. Het zorgt er voor dat er toch constant enige onrust is, het houdt je bezig, je ziet het aantal identificaties stijgen (wat voor die nabestaanden natuurlijk wel heel fijn is) en daardoor ook onze kansen afnemen.

Inmiddels zijn er 262 geïdentificeerd, nog 36 te gaan. Het beschikbare materiaal bij de forensisch onderzoekers is nog beperkt heb ik begrepen, maar we geven de moed nog niet op.

Gelukkig hebben we ook goed nieuws. Na een aantal zware operaties is moeder Ida afgelopen week na bijna 6 weken in het ErasmusMC te hebben gelegen door ons naar de Marnix in Vlaardingen gebracht.
De Marnix is een nieuw revalidatie centrum in Vlaardingen West. Ida heeft een keurige eenpersoonskamer. Alle kamers komen uit op een gezamenlijke ruimte waar met een aantal andere bewoners gegeten wordt. Daar kan je ook met elkaar TV kijken of iets dergelijks. Daar wordt langzaam aan een herstel gewerkt. Er mag beperkte fysiotherapie gegeven worden. Haar geopereerde been mag echter nog zeker 4 -6 weken niet belast worden.

U kunt Ida in de Marnix natuurlijk opzoeken. Wij vragen u dit wel vooraf aan haar zelf door te geven, zodat ze een beetje een planning van haar bezoek kan maken. Ze is nog gauw vermoeid en het is goed te merken dat deze zware operaties en lange tijd in het ziekenhuis niet in de koude kleren zijn gaan zitten. Maar… we zijn erg blij dat we weer een stap verder zijn en dus richting herstel en uiteindelijk richting haar eigen huis in Maassluis.

De bezoektijden zijn van 11:00 – 12:00 uur en van 15:30 – 20:00 uur. In de weekeinden is dit langer, van 10:30 – 21:00 uur. Beneden is een brasserie waar ook een kop koffie gedronken, of iets gegeten kan worden. Ida kan met de rolstoel ook mee naar beneden of wellicht bij mooi weer zelfs even naar buiten.

Ida is ook hier op haar mobiel bereikbaar ( heeft u dit nummer niet, mail me dan als reactie op dit bericht) of via haar mail 123idavannoort456@789gmail.com (verwijder de getallen uit het opgegeven e-mail adres). Het adres van de Marnix is, Marnixlaan 5 3132PL Vlaardingen, Kamernummer 8, 1e etage maar anders is dit bij de receptie bekend.

Donderdag 11 september 2014: Het is inmiddels een week geleden dat we de mooie herdenking hebben gehad in de Immanuelkerk. We zijn overdonderd door de enorme toeloop. Zoals in de toespraak al is gezegd is het bijzonder fijn om te voelen dat zoveel mensen Petra en Gary willen herdenken. Het verdriet was bij iedereen voelbaar, de herinneringen tastbaar gemaakt door de mooie foto’s en de muziek die een belangrijke plek innam bij Petra en Gary. De enorme bloemenzee waar u allemaal toe heeft bijgedragen was heel mooi. Onze dank daarvoor. Daarnaast wil ik ook iedereen bedanken die heeft meegeholpen om er een herdenking van te maken die Petra en Gary hebben verdiend. Het was zo mooi. Zonder al deze lieve mensen was het nooit gelukt, en daar zijn we heel dankbaar voor!

Morgen is er een hele spannende dag voor moeder Ida. Ze is bijzonder sterk maar toen ze hoorde dat er voor de herstel operatie van haar been en voet 6 uur was uitgetrokken was ze erg onder de indruk. Het is een zware en risicovolle operatie. Er zijn slechts een beperkt aantal ziekenhuizen (4) in Nederland waar deze operatie kan plaatsvinden en we kunnen er op dit moment alleen maar het beste van hopen in de wetenschap dat ze in vakkundige handen is. Na de operatie zal ze zeker nog enkele weken in het ziekenhuis moeten verblijven. We hopen dat ze na het weekeinde ook weer wat bezoek kan ontvangen. Dit wordt door haar zeker op prijs gesteld. Als u haar wil bezoeken meldt u dat dan even als reactie op dit bericht (dat wordt niet direct geplaatst op de site!)

Natuurlijk kunt u haar ook een hart onder de riem steken door een kaartje te sturen naar Ida van Noort ERASMUS MC Afdeling Orthopedie, midden 7, ‘s-Gravendijkwal 230, 3015 CE Rotterdam.

Donderdag 4 september 2014:.Vandaag gaat het een hele spannende dag worden met de Herdenking vanavond. Ik kan gelukkig melden dat ook moeder Ida er bij kan zijn, en wat zijn we daar blij mee!! Het gaat redelijk met haar, en wat houdt ze zich sterk!! Zonder haar aanwezigheid hadden we de herdenking moeten afzeggen. Het was nog een behoorlijk georganiseer want ze kan alleen met een ambulance worden vervoerd, en dan ook alleen nog op een brancard. Ze zal dan ook op een brancard in de kerk aanwezig zijn. We zijn dan ook bijzonder dankbaar dat de stichting “doe een ambulance wens”, waar we door onze buurvrouw op werden geattendeerd, hun volledige medewerking hiervoor hebben verleend.

Het organiseren van een herdenking van dit formaat vraagt veel inspanning. Van ons, maar ook van de vele mensen die er hierbij betrokken zijn. Zonder hen zou het absoluut niet haalbaar zijn. Het is ook zo belangrijk, het is een eerbetoon aan 2 fantastische mensen. Dat moet gewoon goed zijn. Je doet het maar een keer. We hopen dat een mooie herdenking ook mee zal helpen in het verwerkingsproces waar we allemaal mee te maken hebben.

Maandag 1 september 2014: Met Moeder Ida gaat het redelijk goed. Ze is heel sterk. We zullen er alles aan doen om haar donderdag aanwezig te laten zijn. Er wordt mij regelmatig het adres gevraagd om een kaart te sturen. Deze kan naar: Ida van Noort, ERASMUS MC Afdeling Orthopedie, midden 7, kamer 753, ‘s-Gravendijkwal 230, 3015 CE Rotterdam. Ik weet zeker dat een kaartje wordt gewaardeerd.

Vrijdag 29 augustus 2014: Helaas moet ik melden dat in niets moeder Ida wordt bespaard. Na een zeer onfortuinlijke val thuis is zij , nadat de arts met trauma helikopter was gearriveerd met de ambulance afgevoerd naar het Erasmus. Ze heeft een zeer gecompliceerde voet/been breuk, met alle gevolgen van dien. Zij had behoorlijk wat bloed verloren maar heeft zichzelf nog naar binnen kunnen slepen om 112 te bellen. In een ruim 3 uur durende operatie in het Erasmus is er een stellage met pennen in haar been geplaatst om deze te fixeren. Vandaag zal verdere worden gekeken of er nog verdere operaties nodig zijn. Hopelijk staat de voet recht , in ieder geval zal de plastisch chirurg nog wel het e.e.a moeten reconstrueren. Zoals het er nu voor staat heeft ze gelukkig geen ander letsel , bijvoorbeeld aan het hoofd opgelopen, met bijvoorbeeld een hersenschudding als gevolg. Ze houdt zich zeer kranig, zeker onder de huidige omstandigheden. We hebben in het ziekenhuis aangegeven dat ze er op 4 september, wat er ook gebeurd, bij moet zijn. We hopen daar snel uitsluitsel over te krijgen.

Maandag 25 augustus 2014: We hebben er heel lang op gewacht en het is een deel van de boodschap waar we op zaten te wachten en toch is het heel moeilijk om het op te schrijven : Petra is geïdentificeerd.

Het is heel moeilijk onder woorden te brengen, ongelofelijk definitief en daardoor erg emotioneel. Het is een halve boodschap. Gary is nog niet geïdentificeerd. Natuurlijk, het was een utopie om te denken dat ze beiden tegelijk worden geïdentificeerd. Natuurlijk zal het proces zo zijn dat een van twee de eerste zal zijn. Zeker na zo lange tijd. Er zijn er al zoveel geïdentificeerd en wij hoorden maar niets. Natuurlijk is dit een deel van wat we wilden horen. Natuurlijk…..maar dat zegt het verstand.

Het gevoel zegt heel wat anders. De boodschap kwam keihard aan. We werden gebeld door onze familie-rechercheurs of we thuis waren. Ze wilden langs komen. Binnen een half uur. Ze vroegen ook mijn moeder Ida op te halen. Ze hadden belangrijk nieuws. Op mijn vraag of Jan ( vader Gary) al gebeld was kreeg ik als antwoord dat ik die niet moest bellen. Ik wist genoeg….

Binnen een half uur waren de familie-rechercheurs bij ons thuis. Er heerste een rare spanning toen ze binnenkwamen. Ze wilden niets drinken en wilden direct aan tafel gaan zitten en wilden gelijk to-the-point komen. Er werd niet omheen gedraaid en het werd direct verteld: Helaas hebben we geen nieuws over Gary maar vandaag is Petra geïdentificeerd. Dat was het dan.Meer niet. Net zo snel als het drama zich heeft voltrokken werd dit aan ons verteld. We merkten dat ook de familie-rechercheurs moeite hadden met het brengen van deze beladen boodschap.

Natuurlijk hebben we daarna verdoofd de vervolgstappen die de familie-rechercheurs ons vertelden over de procedure aangehoord. We luisterden, maar niets kwam meer binnen.

We konden het ook niet delen. We wilden het niet aan anderen vertellen. Mensen zouden het wellicht fijn vinden dat er een identificatie was maar zo voelde het bij ons helemaal niet!!! Het voelde rot. Het was zo definitief. En het was er ook maar één, geen twéé. Hoe kunnen we hier nou mee verder??

We zijn nu een paar dagen verder, het nieuws is een beetje ingedaald. Het verstand gaat weer een beetje meespelen en we begrijpen dat we met dit stapje dichterbij twee identificaties zijn. Elke dag wordt nu nog spannender……zou Gary erbij zitten?
De spoeling wordt dunner, de tijd gaat door.

Op dit moment zijn we volop bezig met de organisatie van de herdenking van Donderdag 4 September. Er moet toch nog veel georganiseerd worden. We kunnen het maar één keer goed doen.

Ik hoop u snel nieuws te brengen over Gary. Dan kunnen we verder…..

Dinsdag 19 augustus 2014: Afgelopen zaterdag was er een eervolle herdenking aan zowel Gary als ook aan Petra. Heel mooi zoals ze bij Excelsior hier mee omgegaan zijn.

Ook de WOS heeft in het 100 seconden journaal er aandacht aan besteed. Klik HIER om de uitzending te zien. ( hij speelt vaak niet af op een mobiele telefoon)
Er werd muziek van Garry gespeeld, er werd aangekondigd dat de jeugdelftallen met een bandje zou gaan spelen waar op staat: Gary, een figuurtje die keeper is en de tekst: KOM OP BOYS !, deze tekst riep Gary meerdere keren tijdens de wedstrijd ter aanmoediging van zijn team. Er werden 100 balonnen opgelaten, 98 witte en 2 gele, 1 voor Gary en 1 voor Petra. Het was een mooie en indrukwekkende gebeurtenis. Excelsior en alle trainers en leden, bedankt!

Donderdag 14 augustus 2014: Met de start van het nieuwe voetbalseizoen zal er bij Excelsior Maassluis met het team waarin Gary zou gaan spelen (B1) as zaterdag om 11.15 speciale aandacht zijn voor en in het teken staan van Gary. Tijdens het inspelen zal er muziek van Gary worden afgespeeld,er zullen ballonnen worden opgelaten, er zal een minuut stilte zijn en er zal met rouwbanden worden gepeeld. De wedstrijd zelf begint dan om 11.30.Natuurlijk bent ook u welkom om dit eerbetoon mee te maken. Het is zeer indrukwekkend en hartverwarmend hoe teamgenoten en trainers van het team maar ook Excelsior zelf verslagen zijn van het wegvallen van Gary.Ik zal na zaterdag verslag doen.

Woensdag 13 augustus 2014: We zijn inmiddels een weekje verder na het vorige bericht. Er zijn volgens de officiële berichten inmiddels 65 slachtoffers geïdentificeerd. Alle nabestaanden zijn daarover op de hoogte gesteld. Er zijn 3 momenten per week waarop de familie-rechercheur contact met de nabestaanden kan opnemen. Op maandag, woensdag en vrijdag. U begrijpt dat dit dagen zijn waarop we bovenop de telefoon zitten. Nog steeds ontvangen we veel kaarten, bloemen, berichtjes en lieve apps. Het is in deze omstandigheden geweldig om zoveel steun te ontvangen. Ook Jan en Ida ervaren dit. Vanaf morgen zal er ook een fotocollage te vinden zijn op de site.Foto’s die de herinneringen aan Petar en Gary zullen versteken.

Woensdag 6 augustus 2014: Zojuist werd ons door onze familie-rechercheur bevestigd dat er op de lokatie van het ongeluk niet meer wordt gezocht.
Dat heeft premier Mark Rutte woensdagavond in een persconferentie ook bevestigd.

De Nederlandse, Australische en Maleisische experts moesten vandaag de plek van de vliegramp in Oekraïne eerder verlaten door een schietpartij in de omgeving.

In de omgeving van de rampplek vechten het Oekraïense leger en pro-Russische rebellen tegen elkaar. Ook wij begrijpen dat het gevaarlijk is voor de onderzoekers en willen natuurlijk niet dat er extra slachtoffers vallen. Er zijn al genoeg families volledig ontwricht.
Maar het is wel zeer zuur om dit te aanvaarden. Wij willen natuurlijk niets liever dan alle slachtoffers geborgen en naar Nederland.
Het exacte aantal is niet duidelijk echter dat er nog steeds ruim 50 slachtoffers niet terecht zijn, al zo lang en zonder dat er onbelemmerd naar gezocht wordt maakt het allemaal erg moeilijk.

Zondag 3 augustus 2014: Het is inmiddels alweer enige dagen geleden dat ik wat heb kunnen toevoegen aan het laatste nieuws. Dat klopt. Er is ook bijna geen nieuws. Natuurlijk, het nieuws dat ons allemaal via de TV wel heeft bereikt dat er onderzoek teams op de locatie aan het zoeken zijn naar meer slachtoffers. Er zijn er nog steeds 60 vermist, 60! Wij zijn dankbaar dat er met zoveel toewijding wordt gezocht in zulke erbarmelijke omstandigheden.

Ik weet nog goed dat we een aantal dagen nadat de eerste vluchten aankwamen werden gebeld door onze familie-rechercheur. Hij belde met de boodschap dat er een eerste identificatie had plaatsgevonden. Ik weet nog dat ik schrok, ik begreep hem helemaal verkeerd en dacht dat het over Petra of Gary ging, maar het ging over een ander slachtoffer. Maar goed, binnen een paar dagen was de eerste geïdentificeerd! Dat gaf in ieder geval goede hoop!

Precies een week later heb ik de familie-rechercheur maar weer gebeld. Waarom werden we wel gebeld voor de eerste en niet voor de anderen? Werd dat dan niet kenbaar gemaakt ? Het werd een confronterend gesprek. Het was tot nu toe slechts bij 1 identificatie gebleven….en dat was een week na de eerste, nu 9 dagen geleden. Inmiddels werd gisteren bekend dat er een 2e identificatie heeft plaatsgevonden.

Daarmee werd het direct duidelijk, we hebben nog een hele hele lange en onzekere tijd te gaan. En met ons alle familie leden en nabestaanden van alle andere slachtoffers.Het is zo frustrerend.Op tv kan alles binnen een half uur, bij CSI is het allemaal zo gebeurd, de werkelijkheid is zo anders.

De afgelopen dagen zijn aan ons voorbij gekropen. Natuurlijk, de hartverwarmende brieven, kaarten, mailtjes en bossen bloemen doen ons allemaal heel goed. Wat zo’n groot verschil is bij een ander sterfgeval, is dat, hoe droevig en zwaar het ook is, er altijd afgebakende tijd staat voor het proces. Binnen ongeveer een dag of 10 zijn in de meeste gevallen de meeste zaken geregeld en wordt die periode afgesloten met een begrafenis of crematie. Natuurlijk, het verdriet is ook dan nog lang niet verwerkt maar je kan wel iets afronden en beginnen aan het verwerken.

Natuurlijk leefden ook wij destijds, net zoals heel Nederland mee met bijvoorbeeld de verdwijning van Kris en Lisanne. Nu begrijp ik de nabestaanden des te meer. Het is zo frustrerend iets niet af te kunnen sluiten, te moeten wachten, zonder dat je weet hoe lang. En zij hebben zelfs heel lang in onzekerheid gezeten over het lot… dat moet onbeschrijfelijk zijn.

Vandaag werden we weer gebeld door onze familie-rechercheur en we lazen het ook op het Internet. Morgen komt er weer een vliegtuig aan in Nederland. Ik heb begrepen dat het maar een beperkt aantal kisten betreft dus helaas nog velen te gaan.

Ik hoop u zo snel mogelijk met duidelijk nieuws te informeren. Voorlopig zullen we geduldig moeten afwachten.

Maandag 28 juli 2014: Via de Shell, waar Petra de afgelopen ruim 30 jaar werkte, ontving ik de door hen geplaatste rouwadvertentie die geplaatst is in het AD.
Klik hier: Rouwadvertentie Shell geplaatst in AD als u deze advertentie wil zien.

Ook is er in het Shell gebouw een speciale condoleance kamer ingericht.
Ik heb inmiddels begrepen dat er al heel veel collega’s van Petra van deze gelegenheid gebruik hebben gemaakt.

Een speciaal ingerichte condoleance ruimte bij de Shell

Van mijn nicht Francis kreeg ik een mooi filmpje. Er was een wedstrijd tussen Top Oss en Excelsior.
Voor de wedstrijd werd er, als Feyenoord fan in hart en nieren die Gary was, “You never walk alone” gezongen, waarna er een minuut stilte gehouden werd en er ballonnen werden opgelaten voor Petra en Gary.

.
Er zijn wat problemen met het filmpje, ik probeer deze zo snel mogelijk er weer bij te zetten.

.
.

Zaterdag 26 juli 2014: Vandaag zijn de laatste lichamen aangekomen in Eindhoven. Ook was er een hele mooie herdenkingsdienst in de Laurenskerk in Rotterdam. Vreemd, normaal zijn we daar niet zo mee bezig, nu zaten we aan de buis gekluisterd. En met ons velen heb ik begrepen. Later op de avond werd ik gebeld door onze familie-rechercheur. Hij vertelde me dat er goed nieuws was. Er is een eerste identificatie gedaan. Ik schrok en moest zijn bericht eerst even plaatsen, wat bedoelde hij nou precies…….gaandeweg het gesprek begreep ik dat er dus een eerste slachtoffer was geïdentificeerd. Het ging niet over Petra of Gary.Dan zou het wel heel anders zijn gegaan, gaf hij aan, niet telefonisch maar persoonlijk.

Hij vertelde me dat de eerste nabestaanden dus waren ingelicht door de familie-rechercheur met het nieuws dat een van hun geliefden was geïdentificeerd. In deze hoedanigheid goed nieuws.En snel, want dat houdt in dat ze binnen 3 dagen een positieve identificatie hebben kunnen doen.We zijn gepast blij voor deze nabestaanden. Ook wij wachten in spanning.

Vrijdag 25 juli 2014: De derde dag dat met hetzelfde protocol en waardigheid wederom 74 lichamen aan kwamen op Eindhoven Airport. Wij zijn vandaag, evenals gisteren, als familie daar aanwezig geweest. Het was weer enorm waardig en aangrijpend.

Vandaag kregen we te horen dat er vanaf vanavond 19.45 uur op de WOS televisie (Westlandse Omroep Stichting) een special wordt uitgezonden over tobbedansen in Maassluis. Hier heeft Gary enkele weken geleden nog aan meegedaan. Hier wordt bij stil gestaan en speciale aandacht aan geschonken. Deze uitzending wordt vervolgens met regelmaat herhaald.

Donderdag 24 juli 2014: Vandaag is onze plaatselijke krant, de Maassluise courant (vroeger de schakel) uitgekomen en hierin staan behalve verhalen over de ramp en enkele verhalen over Petra en Gary, ook de overlijdens-advertenties. Het is zowel mooi als bizar om deze te lezen. Aan de ene kant voelen we ons bijzonder gesteund en merken dat het bij iedereen leeft, overweldigend. Aan de andere kant staat nu zwart op wit gedrukt wat we al een hele week weten, Petra en Gary komen nooit meer thuis.

Het zijn mooie en gevoelige advertenties. Bijna nooit kijk je er op deze manier naar, nu wel. In elke advertentie zit een stukje van de tragedie opgesloten. Allemaal treffend en met prachtige teksten, maar allemaal hebben ze het over personen die je daar niet wil zien staan. Bizar maar passend in de rollercoaster waar de laatste week in zitten.

Kijk hier voor de rouwadvertenties in de Maassluise courant;
Donderdag 24 Juli , Maassluise Courant 1e pagina

Donderdag 24 juli , Maassluise courant 2e pagina

Wilt u alle verhalen uit de Maassluise courant lezen, klik hier

Woensdag 23 juli 2014: Vandaag zijn we op Eindhoven Airport geweest voor de indrukwekkende, emotionele en diep rakende terugkomst van de eerste 40 lichamen van de slachtoffers. In een grote hangar werden we ontvangen, hoeveel mensen er precies waren weet ik niet maar de opkomst was enorm. De organisatie was erg goed. Behalve dat er overal drankjes en broodjes waren, men liep overal met flessen water, zonnebrand (en geloof me dat was nodig, we stonden ruim 3 uur in de volle zon op een betonnen platform) en oordopjes (vliegtuigen).

Maar vooral de geestelijke ondersteuning was goed. Niet alleen onze “eigen” familie-rechercheurs die ons bijstaan waren aanwezig, maar overal stonden mensen van slachtofferhulp die, daar waar het nodig was, direct op mensen afgingen indien de emoties te hoog opliepen. Om 15:45 landden er 2 vliegtuigen, 1 van Australië en 1 van Nederland. De vliegtuigen taxieden via een baan naar het platvorm vlak voor ons.

Met militaire precisie en volledig volgens een waardig protocol kwamen er 20 rouwauto’s aanrijden die 10 om 10 (10 auto’s per vliegtuig) met de neuzen tegen elkaar (met 10 meter daar tussen) pas stopten bijna op de voeten van de militair die er voor stond. Alles extreem langzaam, alsof het een vertraagde film was. De chauffeur stapte uit en deed de achterklep open. Uit elk vliegtuig kwamen 9 militairen die stapvoets een kist droegen en deze naar een auto brachten. Het gebeurde per auto en per vliegtuig. Alle nabestaanden stonden in een lange rij tegenover dit platform. Per rouwkist duurde het ongeveer 10 minuten van vliegtuig tot auto, zo waardig, zo indrukwekkend!

Ook premier Rutte, de Koning en de koningin, diverse hoogwaardigheidsbekleders hebben ruim 2 uur respectvol in de hete zon gezeten. En dat gaan ze alle vluchten doen, dagelijks tot en met zaterdag.

We zijn enorm blij dat ze terugkomen naar Nederland, zodat er een begin met de identificatie kan worden gemaakt. Er is nog een hele lange weg te gaan maar de eerste stap is gezet!

PETRA EN GARY, WELCOME HOME !

Woensdag 23 juli 2014: Vandaag is een dag nationale rouw. Om 15.50 zullen in Nederland alle klokken luiden waarna om 16.00 er een minuut stilte zal zijn voor alle slachtoffers.

Woensdag 23 juli 2014: Vandaag op woensdag 23 juli 2014 om 16.00 uur komen twee vliegtuigen aan op Eindhoven Airport. In die vliegtuigen worden in totaal 40 lichamen van slachtoffers vervoerd. Dit kunnen Nederlanders zijn, maar ook slachtoffers uit andere landen. Na aankomst op Eindhoven Airport zullen de kisten overgebracht worden naar rouwauto’s, die in een aaneengesloten stoet direct doorrijden naar Hollandsche Rading, waar het identificatieproces kan aanvangen. De komende dagen zullen meerdere vluchten op Eindhoven Airport aankomen, die dezelfde weg zullen afleggen.

Dinsdag 22 juli 2014: Vanochtend is de trein in Charkov aangekomen. Charkov ligt in het gebied dat toegankelijk is en niet in handen van de rebellen. Ik heb begrepen van onze contactpersoon dat het de bedoeling is om daarna, met een vliegtuig, richting Nederland te vertrekken. Hoelang dit duurt is onbekend. Hoe lang het daarna duurt om lichamen te identificeren is onbekend. Het kan weken duren. Het is echter wel zo dat als er een identificatie heeft plaatsgevonden, ook al betreft het slechts 1 persoon, dat we dit direct en als eerste te horen krijgen.Er wordt niet gewacht totdat iedereen geïdentificeerd is.

Via deze site wil ik iedereen die intens met ons meeleeft en die begaan is met het vreselijke lot van Petra en Gary informeren over de laatste stand van zaken. Het is niet alleen een dramatisch ongeval, het is ook nog eens zeer complex. Het is onduidelijk hoe zaken gaan verlopen en wanneer er belangrijk nieuws is.

Via deze site zal ik het nieuws wat er is rondom deze tragedie zo snel mogelijk publiceren, zodat u ook op de hoogte blijft. Het is vanwege de enorme schare kennissen, vrienden en familieleden in binnen-en buitenland ondoenlijk om iedereen persoonlijk op de hoogte te stellen. Daarnaast is het ook voor ons fijn om zaken van ons af te schrijven. Schroom niet en reageer op de geschreven artikelen. Deel de site en lees hem regelmatig. Als u naar beneden scrollt vindt u alle artikelen die tot nu toe zijn geplaatst. U kunt bij elk artikel onderaan reageren. Plaats alstublieft uw opmerkingen en gevoelens. Ze zouden het geweldig hebben gevonden.

Ton van Langeveld.